Nostalji

Soğuk İstanbul günlerine sımsıcak bir müzik ile ara veriyoruz. . .

İçimiz kıpır kıpır oluyor. Ellerimiz ritim tutuyor. Siyah beyaz günlere gidiyoruz. . .

En güzel aşkımızı hayal ediyoruz.

Çiçekçiden en koyu laleyi talep ediyoruz. . .

Rüyalar nefret eder . . .

”rüyalar nefret eder avare duruşumdan
kabuslar çeker ancak derdimi yeryüzünde
sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber
ben her gece bir mehdi türküsüyle çilekeş. . . ”
Sararmış yapraklar yollarımızı süsler. Hava soğuk. Biraz yağmurlu.

Belki silivrikapada’sınızdır, belki gülhanede, belki de bilinmeyen bir sahil. . .

Adını uzun saçlı kız koyar, en güzel şiirinizin.

Heyecanlandırır bir fotoğraf şehrinizi. Sokak lambaları size tebessüm eder. Rüyalar nefret eder. . .

Beyza ile Ruveyda kol kola girer. Mavi ile Sarı anlamsızca kaynaşır.

Tebessüm yine en yakışandır. . .

Susmak ta çok şey anlatır, konuşulanlar birilerini elbet ağlatır.

Muhteşem bir günde, Muhteşem Süleyman’a ( Kanuni ) selam durulur. . .

Kurşun bir kalemin çizdikleri anlatır seneleri. Napoliten bir çikolatadadır sevdiklerimizin duası.

Bilinmeyen bir denklemin şifreleri çözülmek üzeridir.

Duruşumuz net, rüyalarımız karışık.

Asker Uğurlama

Değişmiştir havamız. Şarkılarımız. Duygularımız. Danslarımız.

Batı hayranlığı kaplamıştır her yanımızı.

Anlamını bilmediğimiz şarkılarda, anlamsız hareketler eşliğinde, anlamsızca bakmışızdır etrafa. . .

Türk Bayrağı da vaziyeti kurtarmaya yetmez. Annelerin göz yaşları da . . .

Bizim ”Pınar Başı” larımız vardı, ”Ay akşamdan ışıktır” larımız vardı, ”Sivasın yollarına” larımız, halaylarımız, türkülerimiz, üzüntülerimiz ve neşelerimiz vardı. . .

Hepsini türkçe yaşıyorduk. . .

Ellerimizde şişeler yoktu askerlerimizi uğurlarken.

Çanakkaleye bu şekilde gitmedi Ahmet . Bu şekilde gönderilmedi.

Bu şekilde de beklemez Çanakkale . . .

Özenti bir şekilde ilerliyoruz. Batı hayranlığımız had safhada. Milli ve manevi duygularımızın içi boşaltılıyor.

Bir boşluğa doğru ilerliyoruz.

Bilinmeyen bir son. Tahmin edilebilen bir hezeyan.

02122009/0300/

Hafta-son-u. .

Ahmed Arif dertli sesiyle okuyor şiirini.

Bir haftayı daha kapatıyoruz sessizce. Trabzon yine mağlup. İlknur herzamanki gibi hareketli yerinde duramıyor.

Pazar’ın kahvaltı keyfi yine ayrı. Dakikalar günün bitimine ilerliyor.

Mhp kongresini tamamlamış. 10 bin kadrolu öğretmen alınacakmış. Andıç belgesini talimatını bilmem kim vermiş. . .

Falan, filan.

Gün, ilkbahardan çalınma bir sonbahar günüydü. Kapalı caddeler, Alışveriş merkezleri, nostaljik yerler yine oldukca kalabalık.

Düğün ve cenaze aynı semtin sokaklarında. . . Oldukca hızlı bir yaşam.

Kasım da bitiyor.

Zeytinburnu’nda gizemli bir çiçekci anlatır dünyayı kısa cümlelerle.

Ellerini semaya açtığında görürsün avuçlarında sevdiğini. Secdede düşünürsün en koyu hayallerini.

Hangi ayetten sonra gözyaşı dökersin bilemem. Ancak kıyamdaki duruşun kadar diktir hayatın.

Duvarlarda arasın, minarelerde arasın, çiçeklerde arasın. . .

Dudaklarından çıkar ses ve hece. Heceleriz tüm düşüncelerimizi.

İsmine selam göndeririz gördüğümüzde küçük  Melike’yi. Heyecanlandırır ismini hecelemek.

Ve ismini bulmaya çalışırız gün içinde. . .Küçük kızların hecelemesi ismini. . .

İsmin ne ? ismin ne ? ismin ne ? Onun ismi ne ?

Ellerini semaya açtığında görürsün sevdiğini.

99 kodlu otobüstür alıp götüren sizi o eşsiz sahilin eşsiz düşüncelerinden. Haydarpaşa Tren istasyonu bitirmiştir. . .

Uzaklarda ararız laleyi. . .

99 muhteşem isimde gizlidir herşey. . .

Uzaklarda ararız manayı.

xyzxyz / Hftsnu / 08.11.2009

 

 

Hadi Ordan . . .

İsrail Dışişleri Bakanlığı sözcüsünün, Büyükelçi Gabi Levy’nin Trabzon’da maruz kaldığı protestoya tepkisi…

İsrail’in Ankara Büyükelçisi’nin dün Trabzon’da hedef olduğu protesto gösterisi, İsrail Dışişleri Bakanlığı’nın tepkisini çekti. Bakanlık sözcüsü, olanlar için “Trabzon usulü saçmalık” yorumunu yaptı.

Yedioth Ahranot gazetesinin haberine göre, bakanlık sözcüsü Yossi Levy, “Protestocular büyükelçimizin bölge halkına ileteceği mesajı engellemeyi hedefledi, ama bizi durduramadılar” dedi.

Yaşananlar için “Trabzon’a özgü saçmalık” ifadesini kullanan sözcü, bu gibi düşmanca tavırların kendilerini korkutamayacağını söyledi.

Hftsnu

S. Sami Yazclr

( beyza ile ilknur’u kıskanır. bu haftasonu ”Selim” )

Ruhum sonbahar. . .

Mevsim bahar.

Hadi gel ey yar, ruhum sonbahar.

Yalnızlığın orta yerinde, kimsesizliğin ızdırabını yaşarken bir akşam, güneş batarken ufukta ve umutlarımı da alıp götürürken beraberinde, ben bakarken pencereden ağaçtaki son yaprağın akıbetine, gezinirken bir ümit bekleyişinde, cismi ses vermeyen bir ruh misali gözlerinle bana gelecek bir mavera iklimi, ellerinle sunulacak bir rahmet yağmuru bekliyorken kurumuş vahalarıma. Sen geleceksin değil mi yitik bir türküyü yeniden bestelemeye? tutacaksın değil mi soğuktan titreyen ellerimi, Bak geçiyor mevsimi bahar, bak yürek sonbahar, bütün yapraklarını rüzgara kaptırmış, yok hiçbir siperi öyle ulu orta yere koymuş özlemini, sevgisini, akıbetini sen nasılsa geleceksin ve esirgeyeceksin diye. Güneş batmış, vakit akşam, gözlerim alıyor kendini boşluktan.

Gel gayri gel de yüreğimin rengini beyaza çalsın gözlerinin siyahı.

Snbhrdadğmak.com

Hftsnu/

Haftanın sonu yine kapımızı çaldı. Gözlerimizi açtık. Haftanın sonuna selam verdik. Mavileri giyindik. Yine yol gözüküyor bize. Gs-fb derbisi varmış.

Yine farklı bir heyecan var evimizde. Telaş yine annemle özdeşleşiyor.

Ekim bitiyor. Ardından kasım. Aralıkta yine düğün.

Kasımın içinde gizli kasım. . .

Sararmış yapraklar düşüyor yollarımızı. Fotoğrafımız çekiliyor.

”Annem yine şuan dinlediğim müzikten rahatsız oldu. Emir büyük yerden olduğu için değiştiriyoruz. ”

Ve bitiriyoruz yaşananları.

Bekliyoruz.

Haftasonu /

Camiler kışla, mahyalar fıkra. . .

Feride’nin atı: Uff sırtımı acıtıyorsun nerden çıkardın bu mahya asma işini?
Feride: Diyanet işleri KURMAYLIĞI‘ndan çıkardım.
Feridenin atı: Hayda…
Feride: Oku bakalım ne yazıyor

NAMAZ KILANLAR CAMİYE GİREMEZ.

Feridenin atı: Niye içerde ordu mu var?
Feride: Sence yok mu subayları namaz kılıyor diye kışladan atan paşalar namaz kılan cemaati camiden atmaz mı ?
Feridenin atı: Sahi feride bu ordu mahyaların da kahyası mı oldu?
Feride: Bence diyanet ordunun markası oldu .
Feridenin Atı: ORDU BİZE  BİR CEYLAN BORÇLUSUN yazsaydın ya!
Feride:  Aaaa öyle şey olur mu biz ŞÜKRAN borçluyuz şükran borçluyuz(!)

ŞÜKRAN BORÇLUYUZ(!)
iki minare arasına göbeğinden slogan çıkartan ORDUCUlara, darbe körükleyen militarist tellallara, POSTALı TAKUNYA üzerine koyarak takkeden spolet çıkaran rulocu diyanet komutuna, bold diktaya amin deme yolunu minareye çakıp, dil din, ırk gözetmeksizinle başlayan Latin hutbeleri, mahalle imamlarına postalayan EMİR BÜYÜK YERDENCİ adamlara

Yine yol gözüktü. . .

yine bizlere yol gözüktü. Kış kapıyı araladı. Sarı yapraklar birer birer düşüyor fotoğraftaki kareye.
Vucudumuz kimsesiz sahillerde üşemeye başlamıştır.  Anlaşılan yine yol gözüktü bize. . .
Memleket düşlüyoruz işte şairin ufkuyla. .

Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikâyet ölümden olsun.

C. Sıtkı Tarancı. . .

09.10.2009 / 

Bayram

Rutin.

Ne elde kalan bişey vardır. Ne de avuçta.

Koskoca bir Ramazan ayının ardından gelen Ramazan Bayramı sessiz sedasız bir şekilde terketmiştir şehrimizi.

Ne gidilecek bir akrabımız mevcuttur, ne hali merak edilen bir dostumuz.

Gündelik hayatın içine sıkıştırdığımız samimi olmayan, yapmacık üç beş sözde arkadaşımızdan başka bayramını tebrik ettiğimiz yoktur neredeyse.

Kalıplaşmış hazır mesajlar süsler telefonlarımızı. Teknolojik yozlaşma.

Çiçek Ahmet, Şenay teyze, Muzaffer Abi, Mehmet abi, Nurettin abi ve üç beş saygı değer kişi vardır hayatımda elleri öpülecek. . .

Dualarında bizleri eksik etmeyen, varlığını hissetmediğimiz, yokluğunda dualarımızda olanlar vardır bayramlarda hatırlanan. . .

Neyse.

Torpiller patlamaya devam ediyor. Bayram çocukları yine neşeli. . .

Kız kaçıran ”kızımızı” kaçırmış. . .

Matem

Belki bir miktar Türk Lirası. Bir miktar cümle. Sessiz bir ev kalır geride.

Matem kelimesi anlatır o anı.

Beyza Nur’un anlamsız göz yaşları kadar yalnızlaşmıştır hayat.

Geride kalan koskoca bir hiç.

Yalandan da yalan gözlerin aranmaz toplanan cemaat arasında, sahi yalandan da yalan gözlerini kim neden arasın ?

Semtin Camisi mi olur, Merkez Camii mi olur bilemem mekan.

Büyük ihtimalle Cuma günüdür. Muhakkak beklenmelidir Cuma Namazı. . .Öncesinde okunan sala duyulmalıdır.

Muhakkak beklenmelidir Cuma Namazı. . .

Üniformalı kişiler eşlik etmelidir. Üç beş dünyalık cümle.

Sanal bir kişiliğin, sanal bir topluluğuda olmalıdır mekanda.

Hadi aylardan da Aralık olsun. Kuvvetle muhtemeldir.

Tüm kurulan hayaller yarım kalmıştır, tüm insaların hayalleri gibi. . .

Rozetli abiler de olsun mekanda. . .

Hava yağmurlu, yolun karşısındaki ticari işletmeden Erkin Koray’ın sesi duyulsun inceden. . .

İmam rutin görevini yapsın, rutinliğin dışında şaşkına dönmüş kişiler arasında.

Üç-beş duadır geride kalan.

Beyaz bir başörtüsünün içerisindedir tek aklımda kalan.

Siyah ay . . . Mavi gelinlik. . .

Yalan onlarca söz. Yanmadan içilen sigaralar.Sualsiz bir  son..Nergiz kokan lale. . !

Matem kelimesi anlatır tüm yaşananları. . .

İddaa

Bilmem siz hiç iddaa’ya girdinizmi ?

Ülkemizin yasal bahis oyunlarından iddaa’dan bahsediyorum.

Binlerce insanımızın saatlerini ve milyon ytl’lerini ayırdığı bir bahis oyunu.

Muhakkak dikkatinizi çekmiştir insanımızın bu ilgisi.

Önce bayilerinin sayısı arttı. Ve tabiki müşterilerinin sayısı günden güne arttı.

1 ytl’ye umut satın alanların oyunu.

Rutin

Usul usul yağmur yağıyor şehrimize.

Rutin geçen günlerimizden geriye hiçbirşey kalmıyor. Ellerinden öpüyoruz büyüklerimizin.

 Ve sanal bir kişilik yaratıyoruz kendimize. Belkide çaresizce.

 Şu imtihan dünyasında, şe geçici dünyada, şu sonu olan dünyada neler yapıyoruz böyle ?

 Şapkamızı takıyoruz, sigaramız elimizde, tek elimiz cebimizde öyle bir umursamazlık. Öyle bir çocukluk belkide. Veya öyle bir uzaklık.  Yapılacak ne kalıyor ki geriye ?  

 Maviler kuşatsa da etrafımızı başımızı yerden kaldıramıyoruz.  . .

M.Efe / 5 papel