Sonbahar havasını kapımızdan içeri alıyoruz, geçmişe selam ederek. Sobaları kurmaya başlarlar yakında. O güzel eski günlere doğru yelkenli bir gemi yol alır, rüzgara bir nisbet yapar, gemiciler limanda bıraktıkları sevgililerine el sallar.

 “Ve Allah yeniden başlayanların yardımcısıdır”

Sımsıcak bir söz.

Yeniden başlayacağız, önce şu ölümlerden kurtulalım.

Önce bir ‘ne oluyor lan’ diyelim, kendimize gelelim, Yüzümüze soğuk suyu vuralım soğuk kış sabahlarında. Annelerimiz hep inadına gülsün.

Olmuyor…. Çünkü ben borsadan anlamam. Stratejik analiz yapamam. Sadece kimin iyi-kimin kötü olduğunu biliyorum o kadar. Bizim buraları seviyorum o kadar.

Günümüzde ‘yeniden başlamak’ için yeterli değil artık bütün bunlar.  Konjoktürü bilmek, büyük hesaplar felan yapmak gerekiyor.

Ama bildiğimiz başka bir şey daha var ki, Allah yeniden başlayanların yardımcısıdır.

Ve onun yardım edeceğine dair en ufak bir şüphe bile yok içimde.

Yitip gidenler burkuyor yüreğimi o kadar. Sigarasını yapıp, bir el selamı çakıp, eski türküleri takarak çekip gidenler.

Eminönü-Üsküdar arası sefer yapan, gönül yapan, hayat yapan Emin Bey’in de bu olanlar karşısında çok hoşnut olduğunu sanmıyorum. Yıllara meydan okuyan o dağ gibi Emin Bey’in.

Sonra askerlerin, Hrant’ın, Dilara’nın, Beşağaç Köyü’nün, Adaklı’nın, Urfa’nın, Amasra’nın, Zonguldak’ın bu olup bitenler karşısında nasıl davrandığını, gözyaşlarını, çığlıklarını görmeyenlerin gidecek nereleri var. Şam, Halep, İsfahan, Kudüs, Beyrut neresi söyler misiniz?

Bizim yüreğimizin coğrafyası evet herkesi kabul eder. Geçmişte olduğu gibi. Ama yabacılaşanlar, yabancılaştırmak isteyenler, değil kardeşim, olamaz.

 Yabancılaşmamak için, yabancılaştıranlardan olmamak için, yeniden başlayacağız. Çok yakında…